Rein Verhoef

Beelden in Leiden

Ik wil alle potentie uit een object halen

Het begint bij Rein Verhoef met een object, een voorwerp dat hij op straat ziet, waar plotseling zijn oog op valt. De vorm intrigeert hem, het materiaal waarmee het is gemaakt. Hij ziet er potentie in voor een nieuw monumentaal beeld. “Bepaalde objecten die mij ontroeren, wil ik verheffen, ze een platform bieden.” Wanneer een object hem heeft gegrepen, zoekt hij  naar de betekenis van het object, naar zijn oorspronkelijke functie.

Zoals laatst toen hij een stuk hout vond waaruit twee halve cirkels waren gezaagd. Een mooie vorm had het, vond hij.  De houten constructie bleek een drager voor buizen uit de bouw. Vanaf het moment dat hij voor een object is gezwicht, bedenkt hij: ‘hoe kan ik van bijvoorbeeld deze buizendrager een monumentaal beeld maken?’. Hij neemt de maten op en berekent de precieze verhoudingen, een manier om zich het object eigen te maken. Maar zodra hij het beeld uitvergroot, laat hij de oorspronkelijke verhoudingen los. Het moet een nieuw op zichzelf staand beeld worden.  “Ik kies objecten die een monumentaliteit in zich dragen die ik boeiend vind. Dan ga ik aan de haal met de vorm en creëer ik een passend ritme zodat het een autonoom beeld kan worden.” Hij ontdoet het object van zijn functie en begint met het associëren en bedenken van nieuwe vormen. Van het een komt het ander. Eerst werd het een stoel, toen een stoel met tafel, daarna vindt hij objecten en vormen die er weer bij passen. De ritmische herhaling van patronen vindt hij mooi en laat hij terugkomen in zijn beelden. “Ik houd van die hypnotiserende repeterende lijnen en vormen waarin je je kunt verliezen.” Ook is hij gefascineerd door het concept van ruimte. Binnen en buiten, open en gesloten volumes.

Het ambachtelijke, fysieke vindt hij een belangrijk onderdeel van zijn werk als beeldhouwer. “Ik wil het vakmanschap behouden, werken als een traditionele beeldhouwer.” Het schuren, beitelen, zagen alles zelf vasthouden en voelen. Zo is hij recent met MDF gaan werken, een kunstmatige houtsoort en ontdekte hij door het langdurig schuren hoe hij nieuwe houtnerven kon creëren.   “Op dit moment ervaar ik dat kunst politiek, maatschappelijk geëngageerd moet zijn.  En heb ik het gevoel dat ik op het Sandberg een bepaalde richting in wordt geduwd. Ik wil mijn werk niet te politiek beladen maken. Dat vind ik beperkend. Ik heb veel respect voor het ambacht, voor oude technieken. Dat is mijn uitgangspunt.”

 

Beelden In Leiden Concepts of Time 2018

Voor Beelden In Leiden bezocht Rein Verhoef het Rijksmuseum van Oudheden en raakte onder de indruk van de stenen objecten. Vooral de technische vaardigheden waarmee sommige objecten zijn gemaakt en de tijd die de vakmensen daarvoor namen, bewondert hij. Voor Beelden In Leiden neemt hij de ‘buizendrager’ die hij op straat vond als uitgangspunt.  Het schaalmodel dat hij hiervan maakte, bestaand uit verschillende ornamentale pilaren zal hij uitvergroten in mergel, een steensoort waarmee hij nog nooit heeft gewerkt. “Ik wil uitzoeken hoe ik met mergel kan werken. Welke gereedschappen ik daarvoor nodig heb. Misschien ga ik ook houtskool gebruiken om de pilaren te bewerken.”

 

C.V

Rein Verhoef (Amsterdam, 1989) woont en werkt in Amsterdam.

Opleiding:
2011-2016: Hoge School voor de Kunsten, Utrecht
2016-2018: Master Sandberg Instituut, Studio for Immediate spaces, Amsterdam

Winnaar Frans de Wit Prijs Beelden In Leiden 2017 ‘Raakvlakken’

Tentoonstellingen:

2017: Instant Composition, Pontmord, Chalon-sur-Saone, Frankrijk
2017: Salsa, Paleis van Mieris, Amsterdam
2017: Raakvlakken, Beelden In Leiden, Leiden
2016: On Show, Academy Gallery, Utrecht
2016: Extra City, Antwerpen

Samenwerkingen:
On Show, met Ricardo van Eyk, alumni Fine Art HKU, Lennart de Neef en Panajiotis Petropoulos, alumni Product Design HKU. Academy Gallery, Utrecht